Jest rok 1976. W akademiku „Szklany dom” przy ul. Świdnickiej we Wrocławiu na schodach ewakuacyjnych grupa studentów Uniwersytetu Wrocławskiego im. Bolesława Bieruta zaczyna działać artystycznie i postanawia stworzyć zespół muzyczny. Zważywszy, że akademik jest męski a pokoje kilkunastoosobowe – znaczenie schodów ewakuacyjnych jest tu nie do przecenienia.
Przy Uniwersytecie działa Klub Turystyczny o swojsko brzmiącej nazwie SETA (Studencka Elipsa Turystyczno-Artystyczna), a czwórka studentów to członkowie Klubu: Stanisław Gola, Stanisław Korzępa, Andrzej Mróz i Jolanta Romańska. Zaczynem szlachetnego pomysłu staje się fakt wejścia w posiadanie gitary SUZUKI w kolorze czerwonym prosto z Francji przez Stanisława Golę (stan posiadania trwa do dziś). Artystyczny człon nazwy Klubu zostaje potwierdzony, a zespół w grudniu tego samego roku prezentuje swoje pierwsze piosenki „Pod Czantorią” i „Niziutkie niebo” na Środowiskowym Przeglądzie Piosenki Turystycznej w „Pałacyku”. SETA wygrywa przegląd.
Po pierwszym sukcesie zespół zdobywa wyróżnienia na przeglądach piosenki studenckiej Yapa i Bazuna. Po Giełdzie Piosenki w Szklarskiej Porębie w roku 1977 do zespołu dochodzą: Basia Piotrowska, Staszek Rogowski – student Akademii Rolniczej, a następnie Tereska Kaczmarek, Jola Szczerbik oraz Kuba Chmielewski, Kaziu Nowiński i Wiesiek Zyk. SETA ma już w swym repertuarze wiele własnych piosenek, chętnie sięga również do tekstów klasyków poezji polskiej. W roku 1978 w zespole pojawia się Andrzej Wierzbicki. Jego piosenki, jak również piosenki autorstwa Andrzeja Mroza i Staszka Goli wraz z charakterystycznym brzmieniem gitary Staszka Rogowskiego tworzą swoisty, rozpoznawalny charakter grupy. W roku 1979 zespół wygrywa wszystkie przeglądy piosenki studenckiej i turystycznej: m.in. Yapę, Giełdę w Szklarskiej Porębie, Bakcynalia, a na Bazunie wyśpiewuje Rajdową Piosenkę Roku („Zimowy wiatr”).
W maju roku 1980 zespół bierze udział w Rejsie Zwycięstwa Odrą z Wrocławia do Szczecina i w Szczecinie gra ostatni koncert.

Przez wiele lat SETA nie pojawia się na scenach, ale jej piosenki żyją na szlakach, w schroniskach, przy rajdowych ogniskach. Żyją wśród wiernej publiczności i wielbicieli piosenki turystycznej. Szczególnie wśród studentów i weteranów Akademickiego Klubu Turystycznego Akademii Rolniczej we Wrocławiu. AKT Wrocław to rajdy i piosenka turystyczna. Tu działają m.in. takie zespoły jak FART czy AKT-Wrocław (w tym ostatnim występuje Staszek Rogowski – gitarzysta SETY). Piosenki SETY wędrują z AKT po Gorcach, Beskidach i Karkonoszach. Pod koniec lat 80-tych piosenki SETY znów zaczynają pojawiać się na scenach studenckich (zwłaszcza w Szklarskiej Porębie na Giełdzie, której organizatorem od roku 1989 jest AKT AR). W roku 1989 powstaje płyta „Idę w góry cieszyć się życiem”, na której znajdują się archiwalne oraz studyjne nagrania przebojów turystycznych. W nagraniach w studiu w Jeleniej Górze biorą członkowie wspomnianych zespołów. Od początku lat dziewięćdziesiątych piosenki SETY i Andrzeja Wierzbickiego wykonuje zespół , którego skład, bardzo zresztą zmienny, wywodzi się z takich grup, jak: SETA, AKT-Wrocław, „Małolepsi”, FART. Repertuar zostaje wzbogacony utworami tych właśnie grup (m.in. „Hulajnoga” autorstwa Ryszarda Żarowskiego, „Pozdrowienie” Krzysztofa Mizgalskiego a także „Niezapominajka” Krzysztofa Szczuckiego – pierwszego organizatora Giełdy w Szklarskiej Porębie). Zespół występuje jako gość koncertów nocnych na Yapie, Bazunie i innych przeglądach . W sierpniu 2002 roku na Giełdzie Piosenki w Szklarskiej Porębie ma miejsce niezapomniany koncert „Seto-lecie SETY”, którego gośćmi są m.in. Wolna Grupa Bukowina, Stare Dobre Małżeństwo, Bez Idola, Mikroklimat, Jerzy Filar i Nasza Basia Kochana. Koncert trwa do rana, a najczęściej powtarzają się życzenia „Sety lat!”.
W roku 2007 zespół nagrywa płytę , która stanowi bogaty wybór piosenek SETY i Andrzeja Wierzbickiego (m.in. Beskid, Ballada o Św.Mikołaju, Przerwa w podróży, Modlitwa wędrownego grajka, Zachód, Wody tatrzańskie). Są tu również piosenki grup, których członkowie stanowią obecny trzon SETY. Są też piosenki, które przychodziły do zespołu z kimś, kto pojawił się w zespole na czas jakiś („Pamiątka ze spływu” czy „Jesienna dziewczyna”). Są i te piosenki, z którymi zespół bardzo zaprzyjaźnił się przez lata, a one z zespołem. Do tych z pewnością należą „Zgubione marzenia” i „Niezapominajka”.
Obecny skład zespołu: Beata Jelonek, Zuzia Mizgalska, Stanisław Gola, Krzysztof Mizgalski, Stanisław Rogowski, Wojtek Krasecki, Kuba Jelonek. Od czasu do czasu na scenie pojawiają się: Kazimierz Nowiński i Andrzej Mróz oraz Ryszard Żarowski.