18.11
godz. 17.30 Galeria Promocji  - PO=RÓWNANIA 2010 wystawa podyplomowa studentów Instytutu Sztuk Pięknych UJK w Kielcach: rzeźba – promotor Izabella Żuławnik, grafika – promotor Janusz Baran. Wstęp wolny. Wystawa czynna do 11.12. 2010 r.
 

Natalia Brzezicha

Iwona Kalinowska

Jolanta Krasnowska

Magdalena Łysak

Michał Nowek

Agnieszka Pawlik-Stawiarska

Jakub Rogoziński

Ewa Sińczak

Rafał Szustak

Monika Wiecha

 

Jolanta Krasnowska. Pochodzę z Kielc, tam tez ukończyłam Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych na kierunku ceramika. Jestem absolwentką Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego, który pozwolił mi rozwinąć się w technikach graficznych, zarówno cyfrowych, jak i tradycyjnych. Inspiracje do swoich prac często czerpię z literatury, zwłaszcza Stanisława Lema.

 


Cykl - „Porażki ewolucyjne”, linoryt, sucha igła, wydruk cyfrowy /fragmenty/

Iwona Kalinowska, urodziłam się 28 lutego 1986 roku w Warszawie. W latach 2005-2010 studiowałam w Kielcach na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym im. Jana Kochanowskiego, na kierunku Edukacja plastyczna w zakresie sztuk plastycznych, ze specjalizacją Grafika Warsztatowa. W październiku 2010 roku obroniłam pracę magisterską i dyplom artystyczny pt. „Makro światy" w technice linorytu i suchej igły. W maju 2010 roku uczestniczyłam w wystawie poplenerowej studentów 5go roku Instytutu Sztuk Pięknych w Muzeum Historii Kielc, gdzie prezentowałam dwie swoje prace w technice linorytu pt. „Bieszczady”, z pleneru odbytego w Bieszczadach w sierpniu 2009 roku. Interesuję się grafiką warsztatową i komputerową, a także animacją. Jedną pracę z dziedziny animacji pt. „Przebudzenie", można było oglądać w 2008 roku na Festiwalu Firmament w Kielcach. W wolnych chwilach słucham muzyki - głównie filmowej, maluję, zajmuję się fotografią, szydełkuję a także od ponad 7 lat żegluję.





Makro światy, linoryt z suchą igłą, 35 x 75 cm

Natalia Brzezicha
Urodzona w 1986 r. w Kielcach. Absolwentka Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. W 2010 roku uzyskała dyplom magisterski z wyróżnieniem za całokształt studiów na kierunku Edukacja artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, specjalizacja: Grafika warsztatowa. Brała udział w następujących wystawach zbiorowych:
Galeria Lakiernia – wystawa pokonkursowa „Kieleckie inaczej” – 2009 r.
Kieleckie Centrum Kultury – projekcja video-art – „Firmament Festiwal” – 2009 r.
Muzeum Historii Kielc – wystawa poplenerowa „Wetlina 2009” – 2010 r.



Micro-Macro, akwaforta z akwatintą, 39X58 cm, 2010

Magdalena Łysak




Opis pracy:
Tytuł pracy: Półsen
Technika: sucha igła, monotypia, technika własna.
Wymiary: 58 x 88 cm.

Moja praca to cykl pięciu aktów – wizualnych notatek z obserwacji postaci ludzkiej w naturze. Cechą wspólną obrazów jest przedstawienie człowieka, zarówno kobiety, jak i mężczyzny w trakcie snu, lub tylko odpoczynku, relaksu. Ukazane postaci, ułożone w swobodnych pozach, sprawiają wrażenie rozleniwionych. Nie wiadomo czy już śnią, czy jeszcze ich zmysły czuwają, być może znajdują się w półśnie, czyli w momencie, gdy świadomość powoli gaśnie, pozwalając na swobodny, niekontrolowany „przepływ” myśli, oparty o alogiczne, nieoczekiwane skojarzenia. Przez tych kilka chwil, nim umysł całkiem zapadnie się w sen rejestruje on „widziadła” z pogranicza jawy i snu. To, co realne, namacalne, materialne miesza się i łączy z tym, co abstrakcyjne, nieprawdziwe, wyśnione. Swoją pracy poruszam zagadnienie relacji kreski i plamy, płaskiego przedstawienia linearnego i iluzjonistycznej głębi materii. Na poziomie semantycznym opisuję zderzenie realizmu z oniryzmem. Kod stanowi forma. Surowość realistycznego rysunku, mająca symbolizować materialność widzialnego świata przeciwstawiona jest nieregularnym, abstrakcyjnym kształtom i jako nie mającym odniesienia do rzeczywistości będących odzwierciedleniem zawiłości i niezrozumiałości sennych majaków. Delikatne, pojedyncze linie wzajemnie się przecinające są znamieniem rzeczywistości, próbą „wyznaczenia” przestrzeni, jednak stykając się z barwnymi plamami nikną, jakby realność ulegała sile tego, co nierealne. Temat pracy koresponduje z formą – ceratoryt oddaje fakturę, niejednorodność i głębię plamy barwnej, monotypia zaś jako technika „jednorazowa” akcentuje tym samym wyjątkowość snu, jako zdarzenia niepowtarzalnego.


Post scriptum : albo w stronę grafiki.
Obecna wystawa prezentuje prace dyplomowe czterech graficzek, tegorocznych absolwentek Instytutu Sztuk Pięknych UJK, w Kielcach. Jest to pierwsza odsłona powstałych na przestrzeni roku 2009/2010 prac absolwentek związanych z pracownia grafiki nr.111. Rozpoznajemy w nich różnorodność postaw, wizji, poszukiwań, spory bagaż warsztatowych doświadczeń. Słów kilka o wystawiających artystkach.
Ze świata natury zdaje się czerpać inspiracje Natalia Brzezicha w cyklu grafik Pt. „Micro-macro”. Natura rozłożona i złożona w nowa całość funkcjonuje, jako nowa forma. Wokół, której ujawniają się rozrzucone fragmenty, atrybuty, ślady istnienia skamieniałości, i cały repertuar nieopisanych jeszcze symboli. W bogactwie form, w strukturach organicznej materii, skał, korzeni odnajdujemy analogie od mikroskopijnych cząstek po kosmiczną przestrzeń.
Jolanta Krasnowska przywołuje w swoich grafikach futurystyczne wizje „wizje przyszłych światów” i ich mieszkańców: zwierzęta, które nie miałyby prawa zaistnieć w rzeczywistym świecie. Grafiki śmiałe w swej wizji i formie mają przemyślana i niepowtarzalną aranżację.
Prace Magdaleny Łysak zatytułowane „Półsen” obejmują cykl pięciu grafik. Sylwetki kobiety i mężczyzny w swobodnej lapidarnej formie kreski, przenoszą nas w obszar oniryczno-sennych marzeń. Autorka łączy z sobą to, co abstrakcyjne i wyśnione z realnym bytem, materialnością podmiotu.
Z kolei Iwona Kalinowska w cyklu kolorowych grafik zatytułowanych „Macro Światy” przenosi nas we własny świat pełen florystycznych impresji. Ta nastrojowo, kontemplacyjna wizja natury urzeka swym kolorem i pełnym ekspresji rysunkiem.

Wszystkie prezentowane prace zachowują swój integralny, niepowtarzalny charakter i cieszą bogactwem graficznych inspiracji i eksperymentów.


Janusz BaRan


Jakub Rogoziński
Urodzony w Kielcach, ma 24 lata. Absolwent kieleckiego Plastyka i ISP przy UJK. Rzeźbiarz.
W Plastyku uczył się rzeźby w pracowni Pawła Witkowskiego a w ISP w pracowni dr. Izabelli Żuławnik i prof. Haliny Stawowy-Dombrowskiej. Zajmuje się zarówno małą formą rzeźbiarską jak również koncepcyjną rzeźbą kinetyczną, zaangażowany w ideę "Nowej Leśnej Secesji" projektu mającego być nowym stylem polskiej wsi przyszłości.


„4”
Praca dyplomowa inspirowana Apokalipsą św. Jana, żywiołami, ruchem i światłem.
Na 4 identycznych konstrukcjach stalowych w różnych konfiguracjach znajdują się okładziny z różnych materiałów: ceramika, szkło, zardzewiała stalowa blacha i drewno.


4 - fragment cyklu

Michał Nowek
Urodzony w 1982 r. w Skarżysku – Kamiennej, gdzie w 2002 r. ukończył Technikum Kolejowe. W latach 2005 – 2010 studiował na Instytucie Sztuk Pięknych w Kielcach. Dyplom z wyróżnieniem ze specjalności rzeźba uzyskał w pracowni dr Izabelli Żuławnik.




Rafał Szustak
Ur. 8 marca 1985 roku w Kielcach.
W latach 1992-2000 uczęszczałem do Szkoły Podstawowej nr 2 im. Marii Konopnickiej w Kielcach.
Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczałem do liceum plastycznego w Kielcach na kierunek Meblarstwo artystyczne. Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych ukończył w 2005 roku. W latach 2005- 2010 uczęszczałem na studia wyższe o kierunku Edukacja Artystyczna w Zakresie Sztuk Plastycznych – kierunek małe formy rzeźbiarskie. Studia ukończyłem w lipcu 2010 roku w pracowni Pani dr Izabelli Żuławnik.



Użyteczność baletu
 

Dyplom
Tytuł użyteczność baletu
Technika odlew gipsowy, szkło mleczne
Dyplom mój przedstawia części ciała ludzkiego ujęte w tanecznych pozach. Cechą charakterystyczną każdej z tych prac jest jej użyteczność, tj każda służy jako przedmiot użytku codziennego i tak stół to nogi baletnicy przykryte blatem ze szkła, ręce to wieszak na ubrania i lampa.
Chciałem aby taki sposób realizacji dyplomu jak to w nowoczesnej rzeźbie pokazywał że dzieło nie jest tylko do oglądania dekorowania wnętrza, ale również może służyć właścicielowi- użytkownikowi.

 

Ewa Sińczak

 - absolwentka Wydziału Artystycznego UJK w Kielcach, kierunek Rzeźba.



Zakorzenienie - instalacja rzeźbiarska

Pierwotnie instalacja umiejscowiona w podziemiach Wojewódzkiego Domu Kultury w Kielcach. Praca przedstawia związek budynku z miejscem. słupy sugerujące "korzenie" przytwierdzają, zakotwiczają budynek w gruncie. Tworzywem stały się ceramiczne formy oraz pnie drzew, które nawiązują do pewnego rodzaju pierwotności materii.

Agnieszka Pawlik- Stawiarska
Urodzona  4 lipca 1985 r w Kielcach. Dyplom z rzeźby obroniła w pracowni Izabelli Żuławnik w Instytucie Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach.



Praca dyplomowa pt. "Widzę siebie", technika ;Instalacja rzeźbiarska, materiały: drewno, folia lustrzana, odlew z cementu.


Monika Wiecha
Monika Wiecha ur.21.11.1983 w Brzesku. Ukończyła Edukację Artystyczną w Zakresie Sztuk Plastycznych na UJK w Kielcach, na specjalności Mała Forma Rzeźbiarska. Obecnie zajmuje się konserwacją zabytków i kształtowaniem przyszłego pokolenia artystycznego przez wychowanie synka. Interesuje się wszystkim, co ma związek z dostarczanie ludzkości pozytywnych bodźców estetycznych.



Monika Wiecha LOVE  Instalacja rzeźbiarska, powierzchnia około 75 m3, materiały: drewno, metal i bluszcz.



Tegoroczni absolwenci pracowni rzeźby Instytutu Sztuk Pięknych UJK to grupa silnych, poszukujących indywidualistów. Swoimi pracami dyplomowymi udowodnili, że potrafią się wyrwać z zaklętego kręgu postrzegania - rzeźba - cokół - alejka, przycisk do papieru - gadżet. Przed nimi jeszcze długa droga by otworzyć oczy światu na możliwości kryjące się w przestrzeni i poszybować w niej dokąd czy poniosą. Pozostaje im życzyć zgodnie z lotniczą tradycją - tyle samo startów co lądowań!

Izabella Żuławnik